Τέσσερα χρόνια μετά...

Τέσσερα χρόνια μετά...

Να ‘μαστε πάλι μαζί εδώ στο blog μου!

Τα τέσσερα χρόνια που ξεκίνησα την εκπομπή Αλήθειες με τη Ζήνα στο Star σταμάτησα να γράφω...Ήθελα να δω τη ζωή ξανά, να επαναπροσδιορίσω, να συγκεντρώσω εμπειρίες και να σας τις μεταφέρω χωρίς να ζω με ψευδαισθήσεις!

 Ακόμη μια τηλεοπτική σεζόν έφτασε στο τέλος της και είχε και αυτή πολλά απρόοπτα, όπως και όλα τα χρόνια. Αυτά όμως σας αφήνουν αδιάφορους όταν η καθημερινότητα μας είναι αυτή που μας αφορά εμάς και τα παιδιά μας. Στα ταξίδια μου σε όλη την Ελλάδα είδα την αλήθεια.

Είδα τι θα πει φτώχια, να ξημερώνει και να μην έχεις να δώσεις κολατσιό στο παιδί σου, να πάει στο σχολείο! Να σπαράζεις και να μη φωνάζεις!

Να κοιτάς με θαυμασμό τον τρόπο που η μάνα δίνει στο παιδί της ένα κομμάτι ψωμί και του λέει πόσο καλό είναι για τη διατροφή του αυτό το πρωινό.

Είδα ανθρώπους να ξυπνάνε στις τέσσερις τα ξημερώματα και να χαμογελούν κι ας ξέρουν πως θα πρέπει να πάνε στο χωράφι! Δεν διαμαρτύρονται.

Είδα οικογένειες να «θρηνούν» γιατί δεν μπορούν να «αναστήσουν» το παιδί τους που βρίσκεται καθηλωμένο στο κρεβάτι γιατί για να το πάνε σε κέντρο αποκατάστασης όσα χωράφια και να πουλήσουν δεν θα φτάσουν, γιατί το κράτος πρόνοιας υπολειτουργεί.

 

Η Σπυριδούλα και ο Παναγιωτάκης ταξίδεψαν στο εξωτερικό γιατί εσείς τους βοηθήσατε. Τους δείξατε πως εσείς που δεν έχετε να δώσετε λεφτά για το σχολείο του παιδιού σας, εσείς στείλατε το δικό τους παιδί στο εξωτερικό γιατί ξέρετε τι θα πει πόνος και τι θα πει αγκαλιά.

 Αυτή η σεζόν ήταν καθοριστική για  να σηκωθώ κι εγώ από το δικό μου λήθαργο.

Αυτά τα χρόνια έμαθα να χαμογελώ, χωρίς πρέπει. Εσείς με μάθατε πως:..

Δεν έχω δικαίωμα να απασχολώ το μυαλό μου με τις μικρότητες της τηλεόρασης, αλλά με το φως των ψυχών που παλεύουν για την επιβίωση!

Εδώ θα τα λέμε με αλήθειες μπροστά και πίσω από τα φώτα.

 

Δημοφιλη Αρθρα

Διαβάστε Επίσης