Β. Περρής- Ε. Πανοπούλου-Α. Πυριόχος- Α. Τσόλκα: Μοιράζονται άγνωστες ιστορίες από την χρυσή εποχή της τηλεόρασης

Β. Περρής- Ε. Πανοπούλου-Α. Πυριόχος- Α. Τσόλκα: Μοιράζονται άγνωστες ιστορίες από την χρυσή εποχή της τηλεόρασης

Η χρυσή τηλεοπτική  εποχή των 90’s, έμεινε αξέχαστη σε όλους μας! Φώτα, λάμψη, χαρά, ελπίδα!

Ο  Βαγγέλης Περρής, ήταν ο άνθρωπος που εμπιστευόταν τότε η Ρούλα Κορομηλά στα φαντασμαγορικά shows και βροντοφωνάζαμε «ΜΠΡΑΒΟ!» και έπειτα ο Θέμος Αναστασιάδης.

Η Έλντα Πανοπούλου, πέρα από την πετυχημένη πορεία της ως ηθοποιός, μοιράστηκε το χιούμορ και το πλουσιοπάροχο μπρίο της και ως παρουσιάστρια πρωινής εκπομπής στο «Μεταξύ  μας».

Ο ταλαντούχος και αγαπημένος συνεργάτης της Σεμίνας Διγενή, της Ρούλας Κορομηλά,  της Ελένης Μενεγάκη και τηΣτον Γιώργο Κουτσουρλής Φαίης Σκορδά, Άγγελος Πυριόχος, θυμάται την πιο απαιτητική συνεργάτιδά του

Η Αλεξάνδρα Τσόλκα,  ως επιτυχημένη συντάκτης περιοδικών δεν ξεχνά τις επιπλήξεις που δεχόταν και τα τηλεφωνήματα επωνύμων που απαιτούσαν την… απόλυσή της για τα σχόλια που έγραφε σε άρθρα της. 

Στον Γιώργο Κουτσουρλή

Βαγγέλης Περρής «Τα ‘90s ήταν σαν βιτρίνα που πουλάει φο μπιζού»


Ζήσατε την τηλεοπτική εποχή, όπου όλα λειτουργούσαν αυτόματα και επιτυχημένα! Παρασκηνιακά δουλεύατε με την Ρούλα Κορομηλά στο «ΜΠΡΑΒΟ»! Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή μεταξύ σας; Πώς λειτουργούσε η συνεργασία σας;
Διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για τον όρο «αυτόματα». Τίποτε στο «Μπράβο» δεν ήταν έτοιμο, έπρεπε να βρούμε μόνοι ρυθμό, κανόνες, ρόλους, με δυο κουβέντες την σωστή δοσολογία. Δεν μας είχε παραδοθεί κάποια «Βίβλος» που έπρεπε να την ακολουθήσουμε, χρειάστηκε να δημιουργήσουμε τα πάντα μόνοι και από την αρχή. Φυσικά η πιο καθοριστική συμμετοχή ήταν της Ρούλας. Πέρα από τις ιδέες και τις προτάσεις που η ίδια έφερνε, είχε αναλάβει το μεγάλο βάρος της παρουσίασης, οπότε έπρεπε όλα να της ταιριάζουν, να τα νιώθει. Η μεταξύ μας επικοινωνία ήταν εύκολη, από πολύ νωρίς βρήκαμε τους κώδικες που χρειάζονταν. Δημιουργήσαμε μία ομάδα δεμένη σε εντυπωσιακό βαθμό, που είχε κοινό όραμα, δε φοβόταν τη δουλειά και είχε κατακτήσει την αλληλοεκτίμηση. Φυσικά υπήρχαν διαφωνίες αλλά ήταν σχεδόν πάντα σε λογικά πλαίσια. Δύσκολη στιγμή μου ήταν στη διάρκεια του τελευταίου τηλεμαραθωνίου όπου, χωρίς να εμπλέκεται η Ρούλα, συνέβησαν γεγονότα που ακόμη και τώρα το θεωρώ περίεργα.

Η 90’s εποχή ήταν χρυσή ή επιχρυσωμένη τελικά; 
Στην τηλεόραση σημασία έχει να παρουσιάζεται κάτι σαν χρυσός. Δεν ενδιαφέρει αν είναι στην πραγματικότητα, ή μάλλον δεν πρέπει να είναι γιατί έτσι ανεβαίνει το κόστος! Τα ‘90 ήταν σαν βιτρίνα που πουλάει φο μπιζού. Κάποιοι κατασκευαστές δημιούργησαν ωραίες ψευδαισθήσεις, κάποιοι κατέφυγαν στην προχειροδουλειά και έτσι υποβίβασαν ολόκληρο το εμπόρευμα.

Στον δρόμο σας, ήρθε η συνεργασία με τον Θέμο Αναστασιάδη, στο «ΟΛΑ» όπου η επιτυχία συνεχιζόταν για εσάς! Ποιο στοιχείο είχε ο ίδιος, που δεν έχουν άλλοι παρουσιαστές;
Το «Ολα» προέκυψε όταν σταμάτησε η συνεργασία με το Mega. Ο Θέμος είχε πρόταση από τον Σκάι, που τότε μετατρεπόταν σε Αlpha, για ένα εναλλακτικό talk show και πέρασαν αρκετές εκπομπές μέχρι να καταλήξει εκπομπή στη γνωστή της επιτυχημένη δομή. Κεντρικό ρόλο έπαιξε ο Θέμος, καταρχάς ως παρουσιαστής. Ήταν εντελώς εκτός της καθιερωμένης σχολής του είδους, σκεφτόταν ανάποδα και διέθετε την ικανότητα να δημιουργεί ενδιαφέρον λόγω των παρεμβάσεων του. Επίσης δεν ακολούθησε τα καθιερωμένα και στην σχέση με τους συνεργάτες του. Μας έδωσε χώρο να εκφραστούμε και μας περιέβαλε με εμπιστοσύνη. Στο μεταξύ, είναι απίστευτο ότι μιλάμε για τον Θέμο αναφερόμενοι μόνο στο παρελθόν...
Γιατί επιλέξατε την συνεργασία με τον Γρηγόρη Αρναούτογλου;
Γιατί μου αρέσει να σχολιάζω την επικαιρότητα επιλέγοντας και παρεμβαίνοντας στα αποσπάσματα της τηλεοπτικής της εκδοχής. Στο Γρηγόρη αρέσει αυτό που μου αρέσει και έτσι ήταν πολύ εύκολο να συνεννοηθούμε ώστε να δημιουργηθεί κάτι που θα ήταν αρεστό  και στον κόσμο. Απ’ ότι φαίνεται ο στόχος επετεύχθη και αυτό μας κάνει όλους πολύ χαρούμενους. Χαίρομαι φέτος την κάθε ημέρα και οφείλω ευχαριστίες στον Γρήγορη και τον Ant1 γιατί είχα καιρό να νιώσω ασφαλής και αγαπητός.

Ποιους παρουσιαστές ξεχωρίζατε τότε και ποιους δεν βλέπετε σήμερα;
Από την πρώτη φάση της ιδιωτικής τηλεόρασης φυσικά ξεχωρίζω την Ρούλα Κορομηλά. Πιστεύω ότι είχε ένα μοναδικό ταλέντο, το οποίο συνδύασε με μεγάλα σχέδια και ήθελε αυτά τα δύο να συναντηθούν. Τα κατάφερε και δεν είναι καθόλου εύκολο. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν κι άλλοι ικανότατοι παρουσιαστές, αλλά νομίζω ότι εποχή σφραγίστηκε από τη Ρούλα. Από τους νεότερους μου αρέσουν οι παρουσιαστές που με χαλαρώνουν, ίσως να είναι και το βάρος των χρόνων που με οδηγεί σε αυτή την κατηγορία. Στην κορυφή των προσωπικών μου επιλογών βρίσκεται η Αθηναΐς Νέγκα, αλλά επειδή είναι φίλη μου μάλλον δεν είμαι αντικειμενικός.

 

Έλντα Πανοπούλου: «Το να γίνεις ντίβα επειδή εμφανίζεσαι στην τηλεόραση είναι λιγάκι κωμικό, για να μην πω γελοίο»

Ως ηθοποιός αρχίσατε την επαφή σας με την τηλεόραση και έπειτα ως παρουσιάστρια! Ποιος ρόλος ήταν πιο δύσκολος; 
Ο κάθε ρόλος είναι δύσκολος αλλά για έναν ηθοποιό, με τον χρόνο γίνονται ευκολότερα. Και ο ρόλος του παρουσιαστή είναι ένας ρόλος, και κάθε ηθοποιός αποφασίζει ποιο προφίλ  και ποια στοιχεία του εαυτού του επιλέγει να βγάλει στον κόσμο. Ακριβώς, η ίδια δουλειά απαιτείται για να προσεγγίσουμε κάθε ρόλο. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι πιο εύκολο και πιο δύσκολο. Όλα έχουν τον ίδιο βαθμό δυσκολίας, εφόσον απευθύνεσαι σε κοινό και μάλιστα σε πλατύ κοινό, όπως είναι το τηλεοπτικό. 

Το «Μεταξύ μας» ήταν μια εκπομπή που ξεχώρισε για την αμεσότητα στην θεματολογία που παρουσιάζατε παρέα με την Σοφία Βόσσου! Τί αναπολείτε από εκείνη την περίοδο; 
Ήταν αλλιώς οι πρωινές εκπομπές τότε. Καταρχάς, οι καλεσμένοι όλοι ήταν άνθρωποι εγνωσμένης αξίας, καλλιτέχνες, αθλητές, δημοσιογράφοι. Υπήρχε άλλη προσέγγιση στο πρωινό κοινό. Δεν δίναμε στους τηλεθεατές μόνο πολύ ελαφρά πράγματα. Δεν κάναμε πωλήσεις μέσα από την πρωινή εκπομπή. Προσπαθούσαμε καθημερινά να κρατάμε συντροφιά στον κόσμο και ταυτόχρονα να τον ενημερώνουμε για σοβαρά θέματα που τον αφορούσαν(παιδιά, νέες μητέρες), με έναν τρόπο όμως  ο οποίος μεν δεν ήταν βαρύς αλλά υπήρχε μια ελαφράδα, η οποία μάς επέτρεπε να συγκινηθούμε και να συγκινήσουμε.  Η μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ τότε και τώρα στις πρωινές εκπομπές επικεντρώνεται στους καλεσμένους, οι οποίοι τότε είχαν γράψει ιστορία στα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας μας, που δυστυχώς αυτή η κατάσταση στις μέρες μας φθίνει. Δεν νομίζω ότι δεν υπάρχουν τα πρόσωπα. Απλώς, τα ίδια τα πρόσωπα δεν έχουν τόση εμπιστοσύνη, για να πηγαίνουν καλεσμένοι, σε κάποιες εκπομπές που γνωρίζουν ότι δεν θα τα σεβαστούν.

Πιάσατε τότε τον εαυτό σας να κάνει την ντίβα, λόγω τηλεοπτικής επιτυχίας;
Ε καλά τώρα! Μα δεν είχα ούτε την εμφάνιση για να υποστηρίξω μια τέτοια νοοτροπία. Βέβαια, την αγάπη του κόσμου, μού την χάρισε αρχικά η συμμετοχή μου , στο «Ρετιρέ» του αείμνηστου Γιάννη Δαλιανίδη. Αλλά το να γίνεις ντίβα επειδή εμφανίζεσαι στην τηλεόραση είναι λιγάκι κωμικό, για να μην πω γελοίο. Δυστυχώς, διαπιστώνω ότι αρκετοί, οι νεώτεροι συνάδελφοι, έχουν μια τέτοια τάση. Καλό θα ήταν να είμαστε όλοι προσγειωμένοι, γιατί η ζωή έχει πολλά σκαμπανεβάσματα, για όλους τους ανθρώπους. 

Ενοχληθήκατε τότε για σχόλια που σας αφορούσαν και πώς λειτουργήσατε;
Πάντοτε υπάρχουν σχόλια, που δεν θα σου αρέσουν, γιατί δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους. Στα περισσότερα σχόλια τότε αδιαφόρησα, μη σου πω σε όλα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, για να το αντιμετωπίσεις, διότι η δουλειά πολλών «δημοσιογράφων», δεν αναφέρομαι βέβαια στους δημοσιογράφους που κάνουν έρευνα και ρεπορτάζ και είναι μαχητές της ενημέρωσης, μιλάω για κάποιους άλλους που αυτοβαπτίζονται δημοσιογράφοι, οι οποίοι ψάχνουν να βρουν, να γράψουν κάτι που να είναι πιπεράτο, κουτσομπολίστικο, κατηγορητικό. Ε, σ αυτούς τους δημοσιογράφους δεν πρέπει να δίνεις απαντήσεις γιατί θα φέρει πολλές ανταπαντήσεις, δημιουργώντας ένα σήριαλ κακής ποιότητας , που θεωρώ ότι ο κόσμος δεν έχει ανάγκη από τέτοια τροφή δημοσιογραφική. 

Αν σήμερα παρουσιάζατε μια πρωινή εκπομπή, θα συμπεριλαμβάνατε την ενότητα σχολιασμού προσώπων και γεγονότων;
Ο κόσμος έχει πάρα πολλά ενδιαφέροντα, που πρέπει να του τα καλύψεις, εφόσον βρίσκεσαι σε ένα πλατύ μέσο, που ακουμπά τόσους ανθρώπους. Δηλαδή, δεν πρέπει να μιλήσουμε για την ανεργία, το bulling, την εκπαίδευση και ταυτόχρονα δεν πρέπει να μιλήσουμε για την μόδα, τον πολιτισμό, τους καλλιτέχνες; Είναι τόσα πολλά τα ενδιαφέροντα  θέματα. Νομίζω το να φτάσουμε να κάνουμε μια εκπομπή μόνο και μόνο για να σχολιάζουμε τους συνανθρώπους μας, προσωπικά δεν το βρίσκω και τόσο καλό.

Θα επιστρέφατε στην τηλεόραση ως παρουσιάστρια ή ως ηθοποιός;
Δεν έχω προτίμηση, γιατί και τα δύο μου αρέσουν πολύ, τα βρίσκω ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και ευχάριστα, γιατί αγαπώ την τηλεόραση και πάνω απ’ όλα την επικοινωνία με τον κόσμο. Αρκεί βέβαια, να μην έθιγαν, ως concept, την αξιοπρέπειά μου και φυσικά να μην ήμουν αναγκασμένη να θίγω την αξιοπρέπεια του κοινού που θα με παρακολουθούσε. 

 

Άγγελος Πυριόχος: « Ο χαρακτηρισμός, πανελίστας , δεν με ενοχλούσε, γιατί αν αυτό που κάνεις, γίνεται με αξιοπρέπεια, ο τίτλος δε μετράει»

Συνεργαστήκατε με πολλές παρουσιάστριες την περίοδο, όπου όλα ήταν πλουσιοπάροχα! Ποια ήταν η πιο απαιτητική  στην συνεργασία της και ποια λειτουργούσε ομαδικά;
H πιο απαιτητική, που τότε δεν ήταν παρουσιάστρια αλλά σήμερα πλέον θεωρείται πολύ επιτυχημένη είναι η Ζήνα Κουτσελίνη . Ήξερε ακριβώς τί ζητούσε και έπρεπε εσύ, να μπεις στο μυαλό τη , να κάνεις εικόνα το ζητούμενο και στη συνέχεια πράξη. Αν το πετύχαινες κέρδιζες ένα γενναιόδωρο μπράβο. Αν όχι ....έκανες δεσμό με το έλκος. Αυτή που λειτουργούσε ομαδικά ήταν η Σεμίνα Διγενή. Μεγάλο σχολείο . Η Μεγάλη των Τρελών Σχολή. Πάντα είχε μια λύση...και πολύ γέλιο.

Ποια στιγμή θυμόσαστε από την συνεργασία σας, με την Ελένη Μενεγάκη, την Ρούλα Κορομηλά και την Φαίη Σκορδά;
Με την Ελένη Μενεγάκη δούλεψα 2 χρόνια στον Πρωινό Καφέ. Θα θυμάμαι πάντα τα ταξίδια. Παιδικές εκδρομές . Με την Κορομηλά βρέθηκα όταν ξεκίνησε το Giao Ant1 . Είχε αγωνίες, είχε ανασφάλειες , ήταν σταρ και δεν το είχε καταλάβει τότε. Την πέτυχα στην καλή της περίοδο , λειτουργούσε παρεϊστικα και θυμάμαι εκείνο το χαμόγελο που κούμπωνε πάντα με ένα παράπονο. Όχι για τους άλλους , για τον εαυτό της. 
Με τη Φαίη Σκορδά ήταν τα 2 τελευταία χρόνια πριν εγκαταλείψω και ήταν τα καλύτερα. Αν έκανα 3 φίλους στο χώρο η Φαίη είναι μέσα. 

Σας ενοχλούσε ο χαρακτηρισμός «πανελίστας» τότε; 
Καθόλου δε μ’ ενοχλούσε. Γιατί συγχρόνως έκανα θέατρο, έγραφα σε εφημερίδα και περιοδικό,  γενικά δεν ήμουν κάπου συγκεκριμένα. Άλλωστε αν αυτό που κάνεις γίνεται με αξιοπρέπεια ο τίτλος δε μετράει.

Τι λείπει από την σημερινή τηλεόραση και σε ποιά εκπομπή θα συμμετείχατε σήμερα;
Σήμερα δε βλέπω τηλεόραση. Δεν προλαβαίνω. Ζω στη Ζάκυνθο, άλλα ωράρια, άλλες προτεραιότητες.  Ενημερώνομαι σφαιρικά από το διαδίκτυο. Μου είναι όλα άγνωστα, πρόσωπα πάνε κι έρχονται , ούτε ονόματα δεν γνωρίζω και αισθάνομαι άσχημα, γιατί στις παρέες νομίζουν ότι σνομπάρω. Καθόλου . Απλώς, μίκρυναν τα μεγέθη. Σε καμιά εκπομπή δεν θα συμμετείχα για ένα πολύ απλό λόγο. Η ζωή είναι αλλού. Τελείωσα το μάζεμα της ελιάς, έκανα λάδι, Έχω να κλαδέψω. Και πίστεψε με το κλάδεμα των δένδρων δεν έχει καμία σχέση με το κλάδεμα των ανθρώπων που γίνεται στην τηλεόραση.   

 

Αλεξάνδρα Τσόλκα « Ο Λάκης Λαζόπουλος ήταν ακριβοθώρητος και με ύφος μπλαζέ σε δηλώσεις και συνεντεύξεις» 


Έχετε ζήσει την ισχυρή περίοδο της τηλεόρασης, μέσω των περιοδικών, όπου σχολιάζατε πρόσωπα και τηλεοπτικά συμβάντα. Ποιοι παρουσιαστές ήταν ακριβοθώρητοι τότε, με ύφος μπλαζέ; 

Οι της ενημέρωσης. Έφτυνες λίγο αιματάκι για μια δήλωση, όχι για συνέντευξη! Α! Και ο Λάκης Λαζόπουλος! Οι της ψυχαγωγίας, είχαν βέβαια τις φιλίες ή απλά τις προτιμήσεις τους, αλλά ήταν πιο ανθρώπινοι. Μετά ήταν και η δύναμη του μέσου που βοηθούσε, γιατί τότε υπήρχαν ισχυρές εφημερίδες και περιοδικά. Κανείς για παράδειγμα, δεν έλεγε όχι για εξώφυλλο στο Down Town.

Θέλω να θυμηθείτε ένα σχόλιο που γράψατε τότε και για ποιόν και σας τηλεφώνησαν για…. επίπληξη;  
Α, καλά! Ουκ έστιν αριθμός! Η Κουλιανού, η Βατίδου, η Νένα Χρονοπούλου, η Σοφία Φιλιππίδου, ο Αντώνης Καλογιάννης, ο Φραγκούλης, η Εύη Αδάμ, ο Μίστερ Εθνικά Μπούτια, ο γιός του Μιλόσεβιτς… ουουου… όμως μαγκιά τους! Ένιωθαν θιγμένοι και σ αντιμετώπιζαν κατά μέτωπον, ευθεία, μπεσαλίδικα. Τι να κάνεις που μετά κάποιοι άλλοι, τηλεφωνούν στα αφεντικά και ζητάνε απολύσεις. Ή  έχουν κάνα δικηγόρο εύκαιρο και πλακώνουν τα εξώδικά -ουκ έστιν αριθμός επίσης απ τα όσα έχω δεχτεί- ή ακόμα χειρότερα τις μηνύσεις -και εκεί καλά έχω πάει!.

Όταν ήρθε η στιγμή να εμφανιστείτε στην τηλεόραση, σας περίμεναν κάποιοι στην γωνία;
Δε νομίζω, ή, τουλάχιστον, δεν το κατάλαβα! Την ίδια δουλειά έκανα και στη τηλεόραση, όπως στις εφημερίδες, στα περιοδικά, στα ραδιόφωνα. Το μέσο άλλαζε, η ουσία όχι. Έκαναν  κριτική και σε πολλά είχαν δίκιο -και σ άλλα χιούμορ. Στη θέση τους εγώ να δεις τι θα μου έσουρνα! Και να σου πω και κάτι; Απ τη στιγμή που έκανα επιλογές και δεχόμουν την έκθεση, έσκαγα και το κατάπινα. Και δημόσιο λόγο και να μη θέλω και αντίλογο; Ε, είναι αλαζονικά ανόητο! Τώρα αν ήμουν παντρεμένη με δικηγόρο, ας πούμε και δε μου κόστιζε, μπορεί να έσφιγγα και κάνα εξώδικο, έτσι για να αισθάνομαι.

Η νέα εποχή πραγμάτων ή οι άνθρωποι της τηλεόρασης ευθύνονται σήμερα για το τηλεοπτικό γίγνεσθαι; 
Εμ ποιος να ευθύνεται, ρε συ Γιώργο; Οι μασέρ και οι ταξιτζήδες; Οι καναλάρχες, οι διευθυντάδες, οι λογιών μανατζαραίοι, οι αρχισυντάκτες, οι βοηθοί αρχισυντάκτες, οι παρουσιαστές, τα πάνελ, οι ρεπόρτερ, ο καθένας απ το πόστο του. Μόνο οι τεχνικοί στη τηλεόραση και οι καλλιτέχνες δεν έχουν μερίδιο ευθύνης στο χάλι, γιατί φυσικά και βλέπουν και απ τις εκφράσεις τους καταλαβαίνεις τη δυσαρέσκεια, αλλά ποιος τους ρωτάει; Χορός στη νέα τραγωδία μας. 

 

Δημοφιλη Αρθρα

Διαβάστε Επίσης

Όλες οι ειδήσεις εδώΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ