ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Η σπαρακτική εξομολόγηση του Έκτορα Μποτρίνι για τον θάνατο του πατέρα του

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Η σπαρακτική εξομολόγηση του Έκτορα Μποτρίνι για τον θάνατο του πατέρα του

Από τον Νίκο Γεωργιάδη

Την περασμένη Παρασκευή έφυγε από τη ζωή ο πατέρας του Έκτορα Μποτρίνι. Η κηδεία έγινε στην, ιδιαίτερη πατρίδα του βραβευμένου σεφ, την Κέρκυρα, ενώ το κείμενο του ίδιου συγκινεί και αποκαλύπτει μια άγνωστη- και άκρως ευαίσθητη- πτυχή του ελληνο-ιταλού μάγειρα.

Mort ultima ratio 

Ο θάνατος έχει τον τελευταίο λόγο, έλεγαν οι αρχαίοι Ρωμαίοι. Αυτό σκέφτηκα όταν συνειδητοποίησα πως ο πατέρας μου έφυγε για πάντα από τη ζωή. Τι να πω για τον Ετρούσκο; Ίσως θα ήταν καλύτερα να μοιραστώ τις αναμνήσεις μου από τη ζωή δίπλα σε αυτόν τον υπέροχο άνθρωπο, που ήταν ο πατέρας μου, αλλά και ο Μέντορας μου, ο υποστηρικτής μου, αλλά κι ο αυστηρότερος κριτής μου. 

Σαφώς είμαστε δημιουργήματα των γονιών μας, αλλά είμαστε και ξεχωριστές προσωπικότητες που διαπλάθονται ακριβώς μέσα από την πάλη των γενεών. Του οφείλω πολλά. Παραλείποντας όλα αυτά που διαμόρφωσαν την προσωπικότητα μου, θα σταθώ στη μαγειρική μας ταυτότητα ως οικογένεια, εξηγώντας πως ο πατέρας μου με έμαθε να αγαπώ και να σέβομαι την κουζίνα, επειδή κι ο ίδιος γεννήθηκε κι ανδρώθηκε μέσα σε μια κουζίνα. 

Ο Ετρούσκο με δίδαξε τι σημαίνει γεύση και με ποιο τρόπο μπορώ να αναδείξω τις γεύσεις των υλικών μου, λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαιτερότητα τους, την αλληλοεπίδραση τους με το μαγειρικό τους περιβάλλον κι εκτιμώντας ακόμα και την αντίδρασή τους στη θερμότητα ή στο ψύχος, στα υγρά, στα όξινα ή στα λιπαρά. Αυτός με βοήθησε να αποκτήσω αίσθηση του μέτρου και του χρόνου και ακρίβεια στις κινήσεις μου, να συμπεριφέρομαι με αγάπη και σεβασμό σε αυτό που κάνω. Αυτός μου έμαθε πως αν θέλω να είμαι σεφ δεν θα πρέπει να βάζω τον εαυτό μου πάνω από την ομάδα μου, αλλά να νιώθω την ομάδα μου σαν οικογένεια μου και να τη σέβομαι για να κερδίζω το σεβασμό της.  Με έμαθε όμως και να ακούω, να αναγνωρίζω τα λάθη μου και να νιώθω ευγνωμοσύνη για όσα καλά μου συμβαίνουν.

Παρατηρώντας τον, κατάλαβα πως στη μαγειρική δεν επιτρέπεται να αφήνεις το παραμικρό στην τύχη του. Οφείλεις να γνωρίζεις, κάθε στιγμή, οτιδήποτε συμβαίνει και στην παραμικρή γωνιά της κουζίνας σου, ακόμα κι όταν σβήνουν τα φώτα της. Πόσες φορές δεν ξύπνησα τη νύχτα και τον βρήκα να γυρίζει στο μισοσκόταδο για να ελέγξει τα ψυγεία μας ή αν όλα ήταν όπως θα έπρεπε να είναι για να ξεκινήσει η δουλειά την επόμενη μέρα.

Δίπλα του έμαθα να αφουγκράζομαι τα γουργουρητά της κατσαρόλας μου, το τσιτσίρισμα του λίπους στα τηγάνια μου, τον ήχο του αχνού που ξέφευγε από το φούρνο... 

Θα θυμάμαι πάντα πως αντιλαμβανόταν τις γεύσεις. Από αυτόν έμαθε το χέρι μου να ζυγίζει τις ποσότητες και το μυαλό μου να συνθέτει τα υλικά.  Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να στέκεται σε μια άκρη της κουζίνας μου, όπως εκείνος, παρατηρώντας όχι μόνο το δικό μου πόστο, αλλά οτιδήποτε γίνεται γύρω μου. Ουδέποτε με πήρε από το χέρι να μου δείξει. Προτιμούσε να με αφήνει να βλέπω τι έκανε ο ίδιος. Αργότερα, όταν ανέλαβα το Ετρούσκο, ήταν φορές που, όταν γινόταν κανένα λάθος, αισθανόμουν τη σιωπή του πιο προσβλητική κι από τις φωνές του. Κουνούσε μόνο το κεφάλι γιατί πάντα ήθελε να γίνω καλύτερος. Από τον ίδιο; Από τον εαυτό μου; Δεν ξέρω, πάντως καλύτερος, ως άνθρωπος, ως μάγειρας…

Ελάχιστες φορές γνώρισα ανθρώπους τόσο αφοσιωμένους στη δουλειά τους, όσο ο Ετρούσκο. Κάποτε πίστευα πως ακόμα και αυτό του το όνομα, που δήλωνε την αρχαία φυλή του, είχε επηρεάσει το χαρακτήρα του. Ίδιος όμως και πιο αυστηρός ήταν ο παππούς Έττορε, που πήρα το όνομα του. Εκείνος κι αν παθιαζόταν με τη δουλειά του. Μόνο που ο Ετρούσκο επιδείκνυε συγχρόνως και μιαν απίστευτη τρυφερότητα για αυτό που έκανε. Μια τρυφερότητα που μετουσιωνόταν σε σεβασμό για τα υλικά που έμπαιναν στην κουζίνα του και γενναιοδωρία για τους ανθρώπους που δούλευαν μαζί του. 

Αυτόν τον πατέρα και άοκνο εργάτη της κουζίνας, αποχαιρετώ σήμερα μαζί σας, με την ελπίδα πως η μαγειρική του κουλτούρα μεταλαμπαδεύτηκε σε όσους τον γνώρισαν και μαγείρεψαν δίπλα του και πως το όραμα του για τη μαγειρική δε θα σβήσει τώρα που ταξιδεύει προς τον παράδεισο των μαγείρων.

 

Δημοφιλη Αρθρα

Διαβάστε Επίσης