Τα 5 θετικά και τα 5 αρνητικά της τηλεόρασης

Τα 5 θετικά και τα 5 αρνητικά της τηλεόρασης

Είναι δύσκολο να αποφύγεις την τηλεόραση, αν είσαι παιδί. Όλοι στο σπίτι είναι συνήθως συντονισμένοι στην τηλεόραση – αδέλφια, αλλά και γονείς. Σε μερικά σπίτια, η τηλεόραση είναι μονίμως ανοιχτή ακόμη και χωρίς να παρακολουθεί κανένας. Είναι κοινό για τους γονείς και τους φροντιστές να χρησιμοποιούν την τηλεόραση ως υποκατάστατο για μπέιμπι σίτερ. Επίσης, πολλοί γονείς αγοράζουν βίντεο που νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν τα παιδιά τους εξυπνότερα. Αλλά πώς επηρεάζει η τηλεόραση πραγματικά τα παιδιά;

Τα κακά νέα είναι ότι η πλειοψηφία των ειδικών πιστεύουν ότι η τηλεόραση / βίντεο με γνώμονα την κουλτούρα έχει κακές συνέπειες για τα παιδιά – και μπορεί να αποτρέψει τα παιδιά από το να αναπτυχθούν σωστά διανοητικά. Αναφέρουμε τα εξής:

  • Η Τηλεόραση δεν παρέχει εκπαιδευτικά οφέλη για ένα παιδί κάτω από την ηλικία των 2. Ακόμη χειρότερα, κλέβει χρόνο για δραστηριότητες που αναπτύσσουν πραγματικά τον εγκέφαλό του, όπως και την αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους και το παιχνίδι. Ένα παιδί μαθαίνει πολύ περισσότερα από την πραγματική αλληλεπίδραση – με τους ανθρώπους και τα πράγματα, παρά από αυτά που βλέπει σε μια οθόνη.
  • Η τηλεθέαση μειώνει τον χρόνο που χρειάζεται το παιδί σας για να αναπτύξει σημαντικές δεξιότητες όπως η γλώσσα, η δημιουργικότητα, οι κοινωνικές δεξιότητες. Αυτές οι δεξιότητες που αναπτύσσονται κατά τα δύο πρώτα χρόνια των παιδιών (μια κρίσιμη στιγμή για την ανάπτυξη του εγκεφάλου) μέσω του παιχνιδιού, της εξερεύνησης, και τη συνομιλίας. Οι γλωσσικές δεξιότητες του παιδιού σας, για παράδειγμα, δεν βελτιώνονται με την παθητική ακρόαση της τηλεόρασης. Αναπτύσσονται με την αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους, όταν μιλούν και ακούν στο πλαίσιο της πραγματικής ζωής.  
  • Η τηλεθέαση μουδιάζει το μυαλό του παιδιού σας καθώς εμποδίζει το παιδί σας από την άσκηση πρωτοβουλίας, από την νοητική πρόκληση, το εμποδίζει να σκέφτεσαι αναλυτικά, και να χρησιμοποιεί τη φαντασία του.  
  • Η τηλεθέαση αφαιρεί χρόνο από την ανάγνωση και τη βελτίωση των δεξιοτήτων ανάγνωσης μέσω της πρακτικής (Comstock, 1991). Τα παιδιά που βλέπουν κινούμενα σχέδια και ψυχαγωτική τηλεόραση κατά τη διάρκεια των προ-σχολικών ετών έχουν μειωμένες δεξιότητες προ-ανάγνωσης στην ηλικία των 5 (Macbeth, 1996).Επίσης, τα παιδιά που παρακολουθούν ψυχαγωγική τηλεόραση είναι επίσης λιγότερο πιθανό να διαβάσουν βιβλία και άλλα έντυπα ή μέσα ενημέρωσης (Wright & Huston, 1995).  

Σύμφωνα με την ειδικό στην ομιλία και τη γλώσσα Δρ Sally Ward, 20 χρόνια έρευνας έχουν δείξει ότι τα παιδιά που βομβαρδίζονται από συνεχή θόρυβο από την τηλεόραση στα σπίτια τους έχουν πρόβλημα να εστιάσουν την προσοχή τους σε φωνές όταν υπάρχει θόρυβος στο περιβάλλον.

Μερικοί ειδικοί, ωστόσο, πιστεύουν ότι η τηλεόραση δεν είναι και τόσο κακή. Δεδομένου ότι η τηλεθέαση γίνεται με μέτρο και εάν το πρόγραμμα που παρακολουθείτε είναι προσεκτικά επιλεγμένο:

  • Μερικές τηλεοπτικές εκπομπές μπορούν να εκπαιδεύσουν, να ενημερώσουν και να εμπνεύσουν.Μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές από ό, τι τα βιβλία ή οι κασέτες ήχου στη διδασκαλία του παιδιού σας για θέματα όπως το πώς αναπτύσσεται ένα φυτό ή πώς ψήνεται ένα κέικ.
  • Οι μελέτες δείχνουν ότι τα παιδιά που παρακολουθούν προγράμματα εκπαιδευτικά και χωρίς βία έχουν καλύτερα αποτελέσματα με την ανάγνωση και τα μαθηματικά σε σχέση με όσα δεν παρακολουθούν αυτά τα προγράμματα.
  • Τα παιδιά που παρακολουθούν ενημερωτικά και εκπαιδευτικά προγράμματα ως παιδιά προσχολικής ηλικίας έχουν την τάση να παρακολουθούν πιο ενημερωτικό και εκπαιδευτικό περιεχόμενο όταν γερνούν. Χρησιμοποιούν την τηλεόραση αποτελεσματικά ως συμπλήρωμα της σχολικής μάθησης. Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά που παρακολουθούν περισσότερα ψυχαγωγικά προγράμματα παρακολουθούν λιγότερα ενημερωτικά προγράμματα καθώς γερνούν (Macbeth, 1996).
  • Παιδιά προσχολικής ηλικίας που βλέπουν εκπαιδευτικά προγράμματα τείνουν να έχουν υψηλότερους βαθμούς, είναι λιγότερο επιθετικά και εκτιμούν τις σπουδές τους όταν φτάσουν στο γυμνάσιο, σύμφωνα με μια μακροπρόθεσμη μελέτη (Anderson, et al., 2001).
  • Τέλος, οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Σιένα διαπίστωσαν ότι τα παιδιά βιώνουν μια καταπραϋντική, αναλγητική δράση με την παρακολούθηση κινούμενων σχεδίων. Έτσι, ίσως, λίγο ψυχαγωγική τηλεθέαση μπορεί να είναι μια πηγή ανακούφισης για τα παιδιά που είναι αγχωμένα ή βιώνουν πόνο.

Δημοφιλη Αρθρα

Διαβάστε Επίσης